Bóg siê rodzi
Kolêda polska
Bóg siê rodzi
Bóg siê rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obna¿ony!
Ogieñ krzepnie, blask ciemnieje,
Ma granice Nieskoñczony.
Wzgardzony, okryty chwa³±,
¦miertelny Król nad wiekami!
A S³owo Cia³em siê sta³o
I mieszka³o miêdzy nami.
Có¿ masz, niebo, nad ziemiany?
Bóg porzuci³ szczê¶cie Swoje,
Wszed³ miêdzy lud ukochany,
Dziel±c z nim trudy i znoje.
Niema³o cierpia³, niema³o,
¯e¶my byli winni sami,
A S³owo...
W nêdznej szopie urodzony,
¯³ób Mu za kolebkê dano!
Có¿ jest czym by³ otoczony?
Byd³o, pasterze i siano.
Ubodzy, was to spotka³o
Witaæ Go przed bogaczami!
A S³owo...
Potem królowie widziani
Cisn± siê miêdzy prostot±,
Nios±c dary Panu w dani:
Mirrê, kadzid³o i z³oto.
Bóstwo to razem zmiesza³o
Z wie¶niaczymi ofiarami.
A S³owo...
Podnie¶ rêkê, Bo¿e Dzieciê,
B³ogos³aw Ojczyznê mi³±!
W dobrych radach, w dobrym bycie
Wspieraj jej si³ê sw± si³±.
Dom nasz i majêtno¶æ ca³±,
I wszystkie wioski z miastami.
A S³owo...
Retour
à la liste de chansons de Noël
|